Επιστήμη και Εκκλησία - Συζήτηση ή παράλληλοι μονόλογοι;

Κορονοϊός και Μετάληψη: Η σημερινή κατάσταση – Ένα χρονικό εκκλησιαστικής αντίδρασης και επιστημονικής οπισθοχώρησης Από την αρχή της πανδημίας ως τώρα, βλέπουμε μια αδιάλλακτη διάθεση της Εκκλησίας της Ελλάδας -και […]

Για την αναγκαιότητα συγκρότησης Κλαδικού Σωματείου στην Έρευνα

Η επιστημονική έρευνα αναδεικνύεται διεθνώς, και ιδιαίτερα σε χώρες και σχηματισμούς που ηγούνται της καπιταλιστικής ανάπτυξης, σε πυλώνα της οικονομίας και σε βασικό μοχλό της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στην προσπάθεια ξεπεράσματος […]

Το θέατρο του παραλόγου ή αλλιώς περί μετακίνησης στα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα

Η απαράδεκτη διαχείριση της πανδημίας και των υγειονομικών μέτρων από πλευράς κυβέρνησης και ιδρυμάτων έχει οδηγήσει στην επιβολή ανορθολογικών κριτηρίων για το ποιος θα έχει φυσική παρουσία και ποιος θα δουλεύει εξ’ αποστάσεως. Την στιγμή που αρκετοί συνάδελφοί μας στερούνται πρόσβασης και παραλύουν κάποια εργαστήρια, σε κάποια άλλα εργαστήρια οι επιβλέποντας πιέζουν για την παρουσία όλων των ΥΔ (νόμιμα ή παράνομα) προκειμένου να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις δραστηριότητές τους και χωρίς καμία μέριμνα για την προστασία όλων.

Σύλλογος ΥΔ ΕΜΠ: Μια αναγκαία απάντηση στις απαράδεκτες ανακοινώσεις μελών ΔΕΠ του ΕΜΠ

Πηγή: yd.ntua.gr Με μεγάλη μας απογοήτευση διαβάσαμε τα κείμενα υπογραφών ορισμένων μελών ΔΕΠ των σχολών Ναυπηγών, Μηχανολόγων, Χημικών, ΗΜΜΥ και την απόφαση της ΓΣ των Πολιτικών Μηχανικών που δηλώνουν την […]

ΑΑΣΜΕ ΕΜΠ: Το ΕΜΠ από ΑΕΙ γίνεται ΑΕ

Πρωταρχικός ρόλος των Πανεπιστημίων είναι να διεξάγουν επιστημονική έρευνα με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Η σύμπραξη με ιδιωτικές εταιρείες και κερδοσκοπικούς οργανισμούς που έχουν ως πρωταρχικό κριτήριο την κερδοφορία, αποτελεί ποιοτικό άλμα στον ρόλο του Πανεπιστημίου που είναι βέβαιο ότι θα υποταχθεί στην κατεύθυνση να διεξάγει έρευνα εξυπηρετώντας τις ανάγκες της αγοράς.

Το «μέγιστο τέρας» εξαπλώνεται. Και δεν είναι ο κοροναϊός.

Η πανδημία του κοροναϊού ανέδειξε πολλά προβλήματα των συστημάτων ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και της οργάνωσής τους, με έμφαση στον αριθμό των ΜΕΘ/ΜΑΦ, τη στελέχωση των νοσοκομείων, τις ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή […]

Υποψήφιοι Διδάκτορες: Το μετέωρο βήμα του πελαργού, ή η ατμομηχανή της έρευνας;

Όλες και όλοι εμείς που εκπονούμε τη διδακτορική μας διατριβή, παράλληλα με την διεύρυνση των γνώσεών μας και την προσφορά μας στην επιστήμη, παράγουμε ερευνητική εργασία, είτε άμεσα αξιοποιήσιμη από την αγορά, είτε ως “πρώτη ύλη” για το πανεπιστήμιο ή ερευνητικό κέντρο στο οποίο δουλεύουμε, για τη βελτίωση της θέσεις του στα rankings, προσέλκυση χρηματοδότησης κ.α. Παράλληλα, η εργασία μας αυτή, είναι απόλυτα εξαρτημένη από τους εργοδότες μας (πρόσβαση σε βιβλιοθήκες, εξοπλισμό, αντιδραστήρια) και δεν υπάρχει κανένα “δίκαιο” που να μας προστατεύει από ενδεχόμενη αυθαιρεσία τους, όπως ενδεικτικά το να βρεθούμε ξαφνικά χωρίς διατριβή ή εκδικητικά να μη μας αφήνουν να δημοσιεύσουμε. Τέλος, γι’ αυτή μας την εργασία, είτε δεν πληρωνόμαστε καθόλου, είτε πληρωνόμαστε για παράλληλες δουλειές διαφορετικές από τη διατριβή μας, είτε ετεροαπασχολούμαστε ή ακόμη πληρωνόμαστε για το διδακτορικό μας ανασφάλιστα μέσω κάποιας υποτροφίας! Θεωρούμε λοιπόν πως έχουμε ανάγκη για ένα μέσο που να μας εκφράζει συλλογικά, που να μας δίνει τη δυνατότητα να παλέψουμε για αιτήματα που σε κάποιους φαντάζουν αυτονόητα.